Wie heeft de regie?

Gepubliceerd door Jurriaan Cals op 29 augustus 2020

Gaan we wachten op de toekomst of is de toekomst er al? En wat betekent dat voor jou als mens? Hoe ga jij om met wat er nu gebeurt? Laat je het gebeuren of neem je zelf regie? De vakantieperiode is weer voorbij. Onze eerste ‘Corona’ vakantie hebben we achter de rug, toch wel anders dan anders voor de meeste mensen. Niet meer ver weg naar een exotische locatie, maar een verblijf in eigen land. Voor de meesten gelukkig met heel mooi weer, een hittegolf waardoor je lekker buiten kon zijn. Je kon veel proeven van het buitenleven en ervaren dat er best heel veel mooie dingen vlakbij te vinden zijn.  

En was het nou anders? Jazeker was het anders. Minder fysiek contact met anderen. Minder het gevoel hebben dat je ergens onderdeel van bent of ergens bij hoort. En tegelijk een hele andere dagelijkse samenstelling in je eigen huis, vooral voor hen die kinderen hadden die niet naar dagverblijven of scholen mochten en de hele dag thuisbleven. Dat gaf een invulling en een verantwoordelijkheid die velen als zeer beklemmend hebben ervaren. Bij velen ontstond het gevoel alsof je geen regie meer had over je eigen leven.

En dan heb je nog je werk. Voor de één de plek waar energie bruist en de batterij opgeladen wordt, waar je vakmanschap ertoe doet en je glimlach gevoed wordt, voor een ander een verplichting om te voldoen aan de hypotheek of soms zelfs een fijne ontsnapping aan het drukke gezinsleven. En op dat werk mag je in Corona-tijd niet altijd meer komen. Dan wordt er voor je beslist of je aanwezig mag zijn. Of je moet toestemming vragen aan het MT of je fysiek aanwezig mag zijn in het gebouw. Wie heeft dan de regie, wie beslist dan over de wijze waarop jij je werk inricht? En waar je dat doet.

Wie bepaalt er nu hoe jij je werk moet doen? Heb je daar zelf invloed op of wordt dat voor je bepaald?

Op de IC-afdelingen van ziekenhuizen hebben we gezien wat er gebeurt als vakmensen het zelf moeten doen. Als de situatie erom vraagt om snel te handelen met een tekort aan middelen, materialen en mensen. Daar zagen we dat de managers thuis gingen werken omdat ze op het werk alleen maar in de weg liepen en de vakmensen zelf de vraagstukken oplosten. Daar werden snelle beslissingen genomen, daar werd afgewogen voor welke optie gekozen zou worden. Daar was geen tijd om er lang over na te denken, om een hei-sessie te organiseren, een externe coach in te huren. Daar moest gehandeld worden. En dat gebeurde. Zijn daar allerlei mitsen en maren te bedenken? 

Natuurlijk. Niets is makkelijker dan er maanden later met een Onderzoeksteam eens rustig dit vraagstuk te kijken en dan kan de conclusie zijn ‘ze hadden beter…..’. Tsjah, die aanbeveling kan ik nu al schrijven voor het incident van morgen. Er is namelijk altijd iets wat je met de ervaringswijsheid van nu achteraf anders zou hebben gedaan. Als je gisteren zou weten wat je vandaag weet, had je gisteren wat anders gedaan, in ieder geval op een andere manier. De vraag blijft wie beslist? Op de IC hebben de teams zelf beslist. Zij hebben de regie genomen. Gelukkig, want er was aanvankelijk te weinig kennis van zaken en ze hebben het desondanks toch georganiseerd.

En nu jij. Waar ligt jouw regie? Wordt er voor jou besloten, of beslis je zelf? Laat jij anderen voor jou beslissen of denk je er zelf over na en neem je zelf een besluit? En laat ik het meteen even noemen, dit is geen oproep tot revolutie en het naast je neer leggen van regels en procedures. Dit is een oproep je verstand  te gebruiken en zelf verantwoording te gaan nemen voor de dingen die je doet. Rijnlanders zouden dat noemen een autonome professional.

Niet alleen op je werk, maar ook thuis! Je hebt een keuze, en voor mij de verplichting, om je te verdiepen in het waarom we doen wat we doen. 

Ga je wachten op het vaccin zodat het daarna weer zoals vroeger wordt of ga je de steeds sneller veranderende wereld als het nieuwe normaal beschouwen en voor jezelf een manier zoeken om daarmee om te gaan?